Carl August Steinheil (1801-70) was een leerling van de beroemde wiskundigen Gauss en Bessel en werd in 1835 benoemd tot professor in de wis- en natuurkunde aan de universiteit van Munchen. Op zijn wetenschappelijk actief staan onder meer:

• de ontdekking in 1837 dat bij telegrafie een enkele lijn voldoende is omdat de aarde als tweede geleider kan gebruikt worden. Zijn betrokkenheid bij de ontwikkeling van de telegrafie leidde ertoe dat hij in de jaren 1849-51 hoofd werd van het Oostenrijks telegraafwezen, en dat in 1852 Zwitserland een beroep deed op hem en zijn zoon Hugo Adolph voor het inrichten van telegraafverbindingen.
• in 1856 paste hij als eerste de methode van Liebig om glazen oppervlakken te verzilveren toe op astronomische spiegels.
• in 1865 ontwierp hij het eerste groothoekobjectief.

In 1855 richtte hij de 'Optische Astronomische Werkstatte' op. De firma kende al spoedig succes. Reeds op de wereldtentoonstelling van 1855 te Parijs werden de instrumenten van de jonge onderneming gewaardeerd. In 1865 trok Carl August zich terug uit het zakenleven en liet de firma over aan zijn zonen Hugo Adolph (1832-93) en Eduard (1830-78). Het was Hugo Adolph die in 1866 de eerste aplanaat ontwierp.
Carl August overleed te Munchen op 12 september 1870. Na de dood van de stichter bleef de firma voortbestaan als C.A. Steinheil Sohne. De firma verwierf faam als producent van middelgrote astronomische objectieven en astrografen (fotografische telescopen). De twee beroemdste zijn de 68-cm refractor van het Archenhold Observatorium te Berlijn-Treptow uit 1896 en de dubbele refractor/astrograaf (50/80 cm) uit 1899 voor het Astrofysisch Observatorium te Potsdam. De firma bestaat nog steeds als Steinheil Optronik en is gevestigd te Ismaning bij Munchen.